NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
POPORZEDNIO
Musimy opanować sytuację.
- Rozumie pan? - Tak, pani minister.
Muszę wysiąść!
W Davoren Park doszło do tragedii.
Szesnastolatek, Robbie Lambert, został sierotą.
Robbie!
Ustalimy, co jest grane.
- Gdzie jest Markson? - Został pojmany.
Odprawa po lądowaniu. Niech pakistański ambasador czeka.
Szukam doradcy do spraw mediów. Pensja plus świadczenia.
- Tajny dokument. Kto go przysłał? - Zwie się „Królikiem”.
„Wrogowie zabici podczas akcji”. Moi ojciec, matka, mąż i synek.
Wysłałeś ten e-mail? Ty jesteś „Królikiem”?
Trzymaj się z dala od Miny i Samiego Almasich.
Irak, rok 2003. Ukręciłaś łeb śledztwu.
Siły specjalne podrzuciły broń niewinnej rodzinie,
zrobiły z niej rebeliantów.
Jutro rano ogłoszę rozpoczęcie śledztwa
w sprawie incydentu sił specjalnych.
To była pułapka. Uciekaj, zanim przyjdą.
- Wrobił nas. - Kto?
- Pieprzony Królik. - Co?
CANBERRA AUSTRALIJSKIE TERYTORIUM STOŁECZNE Pani minister została postrzelona w tył głowy.
To była egzekucja.
Stolica jest w szoku po wczorajszym zabójstwie
minister spraw wewnętrznych, Catriony Bailey.
Nikt nie usłyszał zarzutów, a policja nie ujawnia nazwisk podejrzanych.
Wielu zadaje pytanie,
czy zabójstwo miało motyw polityczny? I czy dojdzie do kolejnych?
Pełniącym obowiązki ministra
zostanie zaufana prawa ręka Garrity’ego, Jim Hellier,
który nakazał zamknięcie budynku Parlamentu.
Będziemy informowali na bieżąco.
- Gotowa? - Bardziej nie będę.
Bez obaw.
To jak jazda na rowerze… przez strefę wojny.
Budynek zamknięty.
To komunikat awaryjny.
Przejść do pokoju bezpieczeństwa.
Zamknąć drzwi, wyciszyć urządzenia.
Wolność to korona, która ciąży.
Ci, którzy mają szczęście ją nosić,
muszą być odpowiedzialni.
Rząd premiera Garrity’ego może utracić większość.
Minister została zamordowana
na ulicach stolicy.
Kondolencje napływają z całego świata.
Przywódcy rządów wyrażają szok i oburzenie wobec bezczelnego i brutalnego ataku,
który wstrząsnął fundamentami naszej demokracji.
Australijczycy szukają odpowiedzi
w ten mroczny dla kraju dzień, a rząd Garrity’ego
- znalazł się pod ostrzałem. - Kurwa.
Musimy zamykać Parlament?
Trzeba wprowadzić nowe środki bezpieczeństwa.
Nie ryzykuję, Ewan.
Poprosiłeś, żebym zadbał o poletko Bailey, i to właśnie robię.
Wiem. Doceniam wysiłki.
Nie tęsknie za nią.
Marzyła o twoim stołku.
Dyrektorzy ASIO i ASD.
- Oskarżono kogoś? - Jeszcze nie.
Mamy podejrzaną.
- Miała na pieńku z minister. - To chyba dobrze?
ASIO doradza ogłosić alarm.
- Nie chcę. - Jest jeszcze Davoren Park.
Mamy zapiski rozmów
między chłopcem Lambertów a lewacką bojówką, Kolektywem.
Planowali coś.
W domu Lambertów mogli trzymać ładunki,
ale przypadkiem wybuchły.
Aktywność sieciowa Kolektywu wzrosła.
Nie wykluczamy kolejnego incydentu.
Kolejnej bomby?
Patricio... Ministrze…
moje kondolencje.
Fajfus pierwszy raz nie gapił się na moje cycki.
Posłuchaj tego: „Zamknijcie Robbiego. Będziemy spać spokojnie”.
To ta alarmistka, Gaelene Curtis, z opozycji.
Ta z szopą jak u orangutana.
Nie będę paradowała jak klacz.
Muszą mnie wysłuchać, a skoro zwracasz uwagę, świetnie.
Muszę zadbać o ludzi.
Jak o Robbiego?
Nie jest terrorystą. Znałam jego rodzinę.
Wywiad ma podstawy do zatrzymania.
Kto jak kto, ale ty powinnaś mieć wątpliwości.
To Gaelene. Przygadam jej.
Posłuchaj. Chcesz zostać wysłuchana, przestań krzyczeć
i tweetować co dwadzieścia sekund.
Poproś o rozmowę z Robbiem, załatw prawnika.
Tego potrzebuje, a nie pojedynku na obrzucanie błotem.
Będzie fajnie.
Griff.
HAY NOWA POŁUDNIOWA WALIA
W sumie 22,55.
Karta nieważna. Ma pani gotówkę?
Nie.
Uciekła im.
Skąd mamy ten plik?
Podrzucono go do ambasady w Islamabadzie.
Mów! Mów teraz!
Jestem plutonowy Gavin Markson. Jestem członkiem Redback One,
stacjonującego w Afganistanie, przy granicy pakistańskiej.
W oparciu o zebrane przez nas informacje
Stany Zjednoczone przeprowadziły uderzenie z powietrza na samochód
w północnym Waziristanie,
zabijając dwóch członków siatki Hakkanich...
oraz generała Tariqa Nazira z Pakistańskich Sił Zbrojnych.
Zabiliśmy pakistańskiego generała?
Planowaliśmy zabić członków Hakkanich.
Pierwsze słyszę o generale.
Co robił w aucie dżihadystów? Zwiedzał?
Pakistan twierdzi, że chce odzyskać kontrolę nad terenami plemiennymi.
General mógł prowadzić negocjacje, ale…
Kto więzi naszego człowieka?
Na pozór Hakkani, ale… zabiliśmy generała,
więc mogły to zorganizować pakistańskie władze.
Chcieli zakładnika. Dorwali Marksona i zniknęli.
Czego chcą w zamian?
Być może niczego oprócz zemsty. A może nas prowokują.
- Tak? - Ściągnij ambasadora Pakistanu.
- Chyba wyjechał. - Może być na pieprzonym Księżycu.
- Ma się zjawić. - Tak jest.
Chcę wrócić do domu. Proszę… sprowadźcie mnie do domu.
BAZA MINISTERSTWA SPRAW WEWNĘTRZNYCH
ODMOWA DOSTĘPU
Zacznij od oświadczenia o innowacjach i etatach…
Pracuję dla Karen.
Elektorat stracił 4000 etatów, odkąd zamknięto fabrykę w Elizabeth.
Karen chce tam coś otworzyć.
Musimy ściągnąć duży przemysł do Wakefield.
- To sprawa stanowa. - Tylko o tym rozmawiają.
Karen chce ich pominąć i nie czekać na fajfusów,
którzy niczego nie załatwią.
Jeśli naświetlisz temat w mediach krajowych,
ludzie nas poprą i dopniemy swego.
Po to jesteśmy w Canberze.
Co tu robisz, Harriet? Nie przyjęłabyś pracy po tej stronie.
- Co knujesz? - A ty? Nie masz już ministra.
- Zostanę z Hellierem. - Bo wiesz, gdzie zakopano trupy?
Ty zakopałaś ich więcej.
Długo się znamy.
Dlaczego nie mogę otworzyć dokumentu ministerstwa spraw wewnętrznych?
Jest zastrzeżony...
Dla komputerów ze skrzydła ministerialnego.
Wiesz o cyfrowych odciskach? Każdy ma kod.
Próbujesz otworzyć dokument, zostaje ślad.
Mogę ustalić, kto jeszcze go otwierał?
Jasne.
Ale jeśli otworzysz zastrzeżony dokument,
będziesz po uszy w gównie.
- Na razie. - Dokąd…?
Niezły początek.
Cześć, Thomas.
- Nic ci nie jestem winny. - Tak myślisz?
Dwa lata czułem się jak gówno. Bo wykonałem obowiązki.
Kim ukradła tajne dokumenty.
Co miałem zrobić?
Muszę się dostać do plików ministerstwa.
Chcę wiedzieć, kto otwierał pewien dokument.
- Możesz to ustalić. - Mogę.
Ale nie zrobię tego.
Będzie dobrze. Czy to już wszystko?
Nie mamy nic do ukrycia.
Niczego się nie dowiecie.
Mina tego nie zrobiła.
Skoro tak, panie Almasi, to gdzie jest?
Dlaczego jej telefon znaleziono przy drodze wyjazdowej z miasta?
Chryste. Resztki ze szpitala?
Dzięki.
Wróć do domu. To nora.
Odpowiada mi. Potrzebuję swobody.
Od kiedy ci jej nie daję?
Mam pracę.
Jutro lasagna. Do zobaczenia.
Halo?
Miałaś wyjechać.
Nie mogłam. Gdzie jesteś?
Mina?
Nie mogę powiedzieć.
Wiem, jak się dostać do dokumentu.
Ustalę, kto cię wrobił.
A jeśli cię złapią? Co wtedy zrobię?
Masz gdzie się zatrzymać?
Nie powiem. Zbyt ryzykowne. Nawet Sami nie wie. - Muszę z nim pogadać. - Po co?
Lepiej, żebyś nie wiedziała.
Łączy nas tylko zaufanie. Twoje słowa.
Wygodnie ci?
CZY ASIO NADUŻYWA WŁADZY? GDZIE JEST ROBBIE LAMBERT?
Zobaczmy, kto słucha.
Niezależna parlamentarzystka, Karen Koutoufides,
walczy o uwolnienie Robbiego Lamberta.
Dowody łączące go z wybuchem w Davoren Park
pozostają utajnione.
Koutoufides zyskuje poparcie. Odezwało się Human Rights Watch.
A co z nami?
Co z naszym prawem do niewylecenia w powietrze?
Dzwoń do dyrektora ASIO.
Mam zgodę, żeby odwiedzić Robbiego.
- Sprawdzę „stan zdrowia”. - To dobrze.
Mały problem. Spotkanie wypada w trakcie posiedzenia.
Zrobili to celowo, żebym nie cisnęła premiera.
Zapomnij o posiedzeniu. Nie rozdwoisz się.
To prawda.
Mam mnóstwo spotkań. Próbuję ci załatwić nagłówek.
- Mam obowiązki. - To jest twój obowiązek.
On nie ma nikogo innego.
AUSTRALIJSKA ORGANIZACJA BEZPIECZEŃSTWA I WYWIADU
Proszę. Potrzebuję przerwy. Muszę do toalety.
Te rozmowy prowadzono z twojego laptopa.
Nie wiem o żadnym Kolektywie. Ani o niczym innym.
Napisałeś:
„Chcemy maksymalnych szkód.
Musimy uderzyć szybko. Trzeba ustalić cele”.
Nie… to nie byłem ja.
Proszę. Muszę do toalety.
Co było celem? Co planowaliście wysadzić?
Miałbym zabić własną rodzinę?
Nic o tym nie wiem.
Nie okłamuj mnie, Robbie.
To bardzo zły pomysł.
Markson od siedmiu dni
jest przetrzymywany na terenie Pakistanu.
Musimy wiedzieć, co robi pański rząd,
żeby ustalić miejsce.
Rozumiem pański niepokój.
Mój rząd współczuje, ale Hakkani są w Pakistanie nielegalnie
i nie mamy z nimi kontaktu.
Generał Nazir. Co robił w aucie terrorysty?
Nie tylko wasi żołnierze są porywani.
Mój rząd robi, co może,
żeby znaleźć plutonowego Marksona,
ale to igła w stogu siana.
Dziękuję, panie ambasadorze.
Panie premierze.
- Wiedzą, gdzie jest. - Tak.
Musimy przycisnąć. Sankcje?
To upubliczniłoby sprawę.
Szuka go połowa amerykańskiego wojska. Niebo pełne jest oczu.
Uwolnimy go.
Po cichu.
Wiem, że jest ci ciężko, ale już niedługo.
Robbie, czy traktowano cię dobrze?
Robiono przerwy na toaletę i wodę?
Nie pomogę, jeśli nie porozmawiamy.
Mam pytanie.
Wydostaniesz mnie?
Robimy, co możemy.
Czyli nie.
Wizyta dobiegła końca.
Wiedz, że masz spore poparcie.
Robbie, nie!
- Rzuć broń! - Puśćcie mnie!
- Zamknij się! - Rzuć broń!
- Puśćcie mnie! - Nie krzywdźcie go! Proszę!
- Chcę wyjść! - Proszę!
Zabrać ją!
Kurwa.
Cześć.
Właśnie wyszłam. Poszło dobrze.
Żadnych dramatów.
Karen, będę niedługo.
Pa.
Sami. Tu Harriet.
Potrzebuję przysługi.
Witaj, Thomasie.
- Czy my się znamy? - Mamy wspólną przyjaciółkę.
Rozmawialiście wczoraj.
Poprosiła o przysługę.
Przykro mi, ale…
Byłoby dobrze, gdybyś jej pomógł.
Byłbym bardzo wdzięczny.
Widzisz mojego przyjaciela, Mustafę? Nie jest tak cierpliwy jak ja. Rozumiesz?
Przemyśl to sobie.
Może zmienisz zdanie.
To dla ciebie.
ZROBIĘ TO.
Liberałowie wybrali już kandydata.
Nie wiem po co. Twardy elektorat Bailey nie zmieni frontu.
Kto siedzi z Gaelene Curtis?
Lobbysta z Vanguard Energy.
Vanguard Energy?
Chcą otworzyć fabrykę ogniw słonecznych w Victorii.
Gaelene o to zabiega.
Wielki przemysł.
Wielki i nowoczesny.
Broń fortu, Dec.
Witaj, Gaelene. Jagnięcina nie za tłusta?
Karen Koutoufides. Niezależna z Wakefield.
- Alex Berezin, Vanguard Energy. - Mamy spotkanie.
Potrzebuje pan hali. Ja mam opuszczoną fabrykę samochodów,
chętną siłę roboczą
i infrastrukturę...
Masz bezwartościową ziemię
i bandę ćpunów.
Wracaj do swojego stolika.
Proszę to przemyśleć, panie Berezin, i pogadać ze mną.
- Nie musi pan nawet stawiać mi kolacji. - Ja ją stawiam.
- Jestem. - Dobrze.
Masz dziesięć sekund.
Stoję przy drzwiach.
Gotowe.
Dobrze.
Włóż kość pamięci.
Złamiemy hasło.
Weszłam.
Wprowadzam numer dokumentu.
Dlaczego to tyle trwa?
Pliku nie ma.
Spróbuj ponownie. Sprawdź, czy dobrze wpisałaś.
Numer się zgadza. Pliku nie ma.
Cholera.
Zamknij to i wyjdź.
Musi tu być.
Harriet? Co robisz? Nie odbieraj.
To połączenie do Catriony Bailey.
- Nie ruszaj tego. - Jezu, lista wszystkich połączeń.
- Co ty wyprawiasz? - Zaczekaj sekundę.
Nie dotykaj niczego. Nie otwieraj innych plików.
WYKAZ POŁĄCZEŃ WYCHODZĄCYCH
Co jest grane?
Lockwood.
- Pospiesz się. - Wychodzę.
Harriet, ostrzegam.
Harriet! Cholera.
Powiedziałeś, że tu będzie.
Ten numer jest niedostępny
i nie ma poczty głosowej. - To zły pomysł. - Wiem.
Kimkolwiek jest Królik, wrobił mnie.
Może być zabójcą.
Dlaczego wysłał mi wiadomość?
Chyba ostrzega, żebym przestała.
- Znalazłaś dokument? - Mam coś innego.
Davoren Park… Co o tym wiesz?
Dom, który wybuchł.
Catriona Bailey dzwoniła do dowódcy sił obronnych
siedemnaście razy, tuż po wybuchu.
Następnej nocy zadzwoniła na komórkę kogoś,
kto był w Davoren Park.
Odnoszę wrażenie, że coś tuszują,
- a Bailey brała w tym udział. - I dlatego zginęła?
Nie wiem.
Czy znów się na to piszę?
Twoja decyzja, Harri.
Nie rób tego dla mnie.
Puśćcie mnie! - Zamknij się! - Rzuć broń!
Nie krzycz na mnie!
Zabrać ją!
- Twoja biedna sierotka. - Jest zdesperowany.
Rozważ swoje stanowisko.
A ty powiedz szefowi,
żeby sam ze mną rozmawiał.
Jestem tu, bo wierzę w swojego ministra.
Czy ty wierzysz w swoją doradczynię?
Harriet nie gra drużynowo. Nigdy nie grała.
Dzięki za rozmowę.
Wejdź.
Zamknij drzwi.
Nie możesz niczego przede mną ukrywać. Zwłaszcza czegoś takiego.
Co powiesz?
Nie chciałam mówić.
Bałam się, że przestaniesz o niego walczyć.
Nie lubię gierek. Myślałam, że wiesz.
Rozumiemy się?
To miejsce przypomina zapasy w gównie.
- Wiem. - Chcę móc na tobie polegać.
Możesz. W stu procentach.
- To dobrze. - Można to obejść.
- Musimy ujawnić to pierwsi. - Zlituj się…
Wypuść nagranie. Z naszą narracją.
Robbie ma traumę. Nagranie tego dowodzi.
Przejedziemy się na tym.
Zwrócimy uwagę. Zadamy pytania.
Ludie Sypek się nie oprze.
AUSTRALIJSKIE TERYTORIUM STOŁECZNE
Catriona Bailey… kochała ten kraj i jego obywateli.
Kiedy została parlamentarzystką, przysięgła służyć
i robiła to niestrudzenie, wiernie, w obu izbach,
przez ponad trzydzieści lat.
Proszę o minutę ciszy.
Wspomnijmy prawdziwego trybuna ludu.
Znasz naszego kandydata, Iana Caseya?
Jezu. Ciało jeszcze nie ostygło.
Wracam za moment.
Wybaczcie. Harriet?
- Tak. - Jestem zainteresowana.
- A Karen? - Nic z tego.
Dostaniesz nagranie, jeśli dasz jej głos.
Jest płotką. Ja mam basen rekinów. Chcesz ją wrzucić?
Poradzi sobie.
- Zobaczymy. - Świetnie.
- Dowódca sił powietrznych Lockwood? - Tak?
Witam.
Wybuch w Davoren Park.
Dlaczego Robbiego nie aresztowano tamtej nocy?
A przynajmniej następnego dnia?
To sprawa kontrterroryzmu.
Do pana dzwonią w przypadku zamachów.
Wciąż jest pani dziennikarką?
Dlaczego Bailey dzwoniła do pana tyle razy?
Siedemnaście połączeń.
Zaczęło się kilka minut po wybuchu. Zanim dojechały służby ratunkowe.
To uroczystość pogrzebowa. Proszę okazać szacunek.
- Pani Koutoufides. - Pan Berezin.
Przemyślałem pani słowa.
Może jednak pozwoli mi pani postawić sobie kolację?
Wszyscy musimy jeść.
Piwo.
Sporo żołnierzy. Planujecie salwę?
A może wystrzelicie Bailey z armaty?
To takie oczywiste?
Wokół dowódcy sił obronnych krąży się tylko na służbie.
Joe Sullivan. Porucznik. Harriet Dunkley. Podchmielona.
Wiem, kim pani jest.
Musiało być ciężko. Dwa lata w gównianej celi.
Nie była gorsza od gównianego okopu
na cudzej wojnie.
Dziś to wojna wszystkich. Nie słyszała pani?
- Naprawdę pan w to wierzy? - Pewne ideały warto chronić.
- Warto za nie umierać? - Warto walczyć.
Nie dlatego poszła pani siedzieć? Nie walczyła pani o coś?
Nie jestem taka jak pan. Nawet mnie pani nie zna.
W porządku?
Tak.
Daj mi minutę. Nalej sobie drinka.
BRAĆ DWIE TABLETKI DZIENNIE
Adelaide. Kurwa.
Nalałaś sobie drinka?
Pani Houli, mówi Harriet Dunkley z kancelarii Karen Koutoufides.
Będę dziś w Adelaide.
Czy mogę podjechać do Davoren Park
i zadać kilka pytań na temat wybuchu?
Proszę oddzwonić na ten numer. Dziękuję.
Dziękuję za przyjęcie mnie.
- Miło było wrócić do domu? - Tak.
- Cukru? - Nie.
Dziękuję.
Kto przyjechał w noc wybuchu?
Straż pożarna, karetki, policja…
I ludzie, którzy nas ewakuowali. Bez mundurów.
Mogli być żołnierzami?
Siły specjalne?
Jak Robbie?
Nie jest mu łatwo.
Nie wierzymy w to, co mówią.
Danny?
Daj pani Dunkley coś, co zawiezie Robbiemu.
Może zdjęcie was dwóch?
Nie byliśmy zżyci.
Mamy mało wspólnych zdjęć.
Chloe Lambert?
Była twoją dziewczyną?
Nikt nie wiedział.
Miała tylko piętnaście lat.
Jej sypialnia była naprzeciwko.
Tamtej nocy widziałem ją po raz ostatni.
Filmowałem ją.
Nic zboczonego.
- Mogę pokazać. - Jasne.
Reszty nie chce pani widzieć. To noc wybuchu?
Możesz zgrać mi kopię?
Cal…
Pogadaj ze mną.
Dom w Adelaide. Przejebane.
Tak, wiem.
Nie szkodzi, Cal.
Jesteś bezpieczna. Chodź.
No chodź.
Policja pozwoliła to ujawnić?
Jestem ministrem spraw wewnętrznych. Czyli policją.
Gdzie jesteś?
- Puśćcie mnie! Zamknij się! - Rzuć broń!
Zabrać ją!
Szesnastolatek stracił całą rodzinę.
Został zatrzymany, odizolowany, przesłuchany bez adwokata.
To brutalny terrorysta. Powinien siedzieć.
Australijczycy mają prawo czuć się bezpieczni.
- Są bezpieczni. - Doprawdy?
Zatrzymanie Robbiego Lamberta to jeden z mechanizmów prawnych
- chroniący Australijczyków. - Za jaką cenę?
Chronimy jednych, porzucamy innych.
Jeśli nie będziemy trzymali się zasad demokracji,
w tym praw przysługujących każdemu obywatelowi,
popędzimy w stronę totalitaryzmu.
Ty, Gaelene, zostaniesz Goebbelsem, jeśli tylko zaczniesz myśleć,
zanim otworzysz jadaczkę.
Australijczycy nie muszą się bać.
Robbie Lambert został zatrzymany,
a policja zidentyfikowała osobę podejrzaną o zabójstwo Catriony Bailey.
- Może pan podać nazwisko? - Mogę.
To kryminalistka z osobistą urazą do pani minister.
Mina Almasi.
Mina Almasi… czyż nie ma powiązań
z pani doradczynią, Harriet Dunkley?
Siedziały razem w Maconochie.
Nie wiedziałaś? Skomentuje pani?
Cześć.
Podasz mi powód, dla którego nie powinnam cię wylać?
Robbie tego nie zrobił.
Bomba…
spadła z nieba.